52

    RevelationCuzPageSurah
    92 586Nisa(4)

٥٢

اُولءِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللّهُ وَمَنْ يَلْعَنِ اللّهُ فَلَنْ تَجِدَ لَهُ نَصيرًا

(52) ülaikel lezine leanehümüllah ve mey yel’anillahü fe len tecide lehu nesiyra

işte o kimseler Allah’ın lanetlediği kimselerdir kime Allah lanet ederse ona asla bir yardımcı bulamazsın

(52) They are (men) whom Allah had cursed: and those whom Allah hath cursed, thou wilt find, have no one to help.

1. ulâike : işte onlar
2. ellezîne : onlar, … olanlar
3. leane-hum(u) : onlara lânet etti
4. allâhu : Allah
5. ve men : ve kim, kimi
6. yel’ani : lânet eder
7. allâhu : Allah
8. fe : artık
9. len : asla olmaz
10. tecide : bulunmak
11. nasîran : bir yardımcı

أُوْلَئِكَ işte onlarالَّذِينَ لَعَنَهُمْ kendilerine lanet ettiği kimselerdirاللَّهُ Allah’ınوَمَنْ her kimeيَلْعَنْ lanet ederseاللَّهُ Allahفَلَنْ تَجِدَ artık bulamazsınلَهُ onun içinنَصِيرًا bir yardımcı


SEBEB-İ NÜZUL

Katâde’den rivayette o şöyle diyor: Bize anlatıldığına göre bu âyet-i kerime Ka’b ibnu’l-Eşref, Huyey ibn Ahtab ve Nadîr oğullarından iki yahudi hakkında nâzil olmuştur ve âyetin nüzulüne sebep olan hadise bir hac mevsiminde meydana gelmiştir. Şöyle ki: Müşrikler onlara: “Biz mi doğru yoldayız, yoksa Muhammed ve ashabı mı? Bizler sedakat ve şikayet ehliyiz, Harem ehliyiz.” demişler de Ka’b ve Huyey bile bile yalan söyliyerek: “Hayır, tam aksine siz daha doğru yoldasınız.” demişler. Onları bu yaptıklarına sürükleyen de herhalde Muhammed ve ashabına karşı besledikleri çekememezlik duygusudur. Nitekim kabilelerine döndüklerinde kavimleri onlara: “Muhammed, sizin hakkınızda kendisine şöyle şöyle âyet indiğini zannediyor.” demişler de o ikisi: “Vallahi doğru söylemiş. Bizi onun hakkında böyle konuşmaya ancak ona olan kızgınlığımız ve çekememezliğimiz sevketmiştir.” demişler.

İbn Zeyd’den gelen bir rivayette ise müşriklere bunları söyleyen sadece Huyey ibn Ahtab’dır ve hayırlılığa, doğruluğa müşriklerin dini yanında kendi dinini de katarak söylemiştir.  Bu ihtilâflardan sarf-ı nazarla, veya bu rivayetlerin ortak noktalarını alarak söylersek bu iki âyet-i kerimenin (51 ve 52. âyet) nüzul sebebi yahudilerdir ve burada sergilenen tavır yahudi tavrıdır.

Advertisements