163

    RevelationCuzPageSurah
    92 6103Nisa(4)

١٦٣

اِنَّا اَوْحَيْنَا اِلَيْكَ كَمَا اَوْحَيْنَا اِلى نُوحٍ وَالنَّبِيّنَ مِنْ بَعْدِه وَاَوْحَيْنَا اِلى اِبْرهيمَ وَاِسْمعيلَ وَاِسْحقَ وَيَعْقُوبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعيسى وَاَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهرُونَ وَسُلَيْمنَ وَاتَيْنَا دَاوُدَ زَبُورًا

(163) inna evhayna ileyke kema evhayna ila nuhiv ven nebiyyine mim ba’dih ve evhayna ila ibrahime ve ismaiyle ve ishaka ve ya’kube vel esbati ve iysa ve eyyube ve yunüse ve harune ve süleyman ve ateyna davude zebura

biz sana da vahiy ettik vahiy ettiğimiz gibi nuh’a ve ondan sonra ki nebilere de biz vahiy ettik ibrahim’e ismail’e ishak’a yakub’a ve torunlarına isa’ya da eyyûb’e yunus’a harun’a süleyman’a davud’a zebur’u verdik

(163) We have sent thee inspiration, as We sent it to Noah and the Messengers after him: We sent inspiration to Abraham, Isma`il, Isaac, Jacob and the Tribes, to Jesus, Job, Jonah, Aaron, and Solomon, and to David We gave the Psalms.

1. innâ : muhakkak
2. evhaynâ : biz vahyettik
3. ileyke : sana
4. kemâ : gibi
5. evhaynâ : biz vahyettik
6. ilâ nûhin : Hz.Nuh’a
7. ve en nebiyyîne : ve nebiler, peygamberler
8. min ba’di-hî : ondan sonra
9. ve evhaynâ : ve biz vahyettik
10. ilâ ibrâhîme : Hz. İbrâhîm’e
11. ve ismâîle : ve Hz. İsmail
12. ve ishâka : ve Hz. İshak
13. ve ya’kûbe : ve Hz. Yakub
14. ve el esbâti : ve (oğullar), torunlar
15. ve îsâ : ve Hz. İsa’ya
16. ve eyyûbe : ve Hz. Eyyüb
17. ve yûnuse : ve Hz. Yunus
18. ve hârûne : ve Hz. Harun
19. ve suleymâne : ve Hz. Süleyman
20. ve âteynâ : ve biz verdik
21. dâvûde : Hz. Davud
22. zebûran : Zebur

إِنَّا muhakkak ki bizأَوْحَيْنَا vahyettikإِلَيْكَ sana daكَمَا gibiأَوْحَيْنَا vahyettiğimizإِلَى نُوحٍ Nuh’aوَالنَّبِيِّينَ ve nebilereمِنْ بَعْدِهِ ondan sonrakiوَأَوْحَيْنَا ve vahyettikإِلَى إِبْرَاهِيمَ İbrahim’eوَإِسْمَاعِيلَ İsmail’eوَإِسْحَاقَ İshak’aوَيَعْقُوبَ Yakub’aوَالْأَسْبَاطِ torunlaraوَعِيسَى İsa’yaوَأَيُّوبَ Eyyub’aوَيُونُسَ Yunus’aوَهَارُونَ Harun’aوَسُلَيْمَانَ Süleyman’a daوَآتَيْنَا da verdikدَاوُودَ Davud’aزَبُورًا Zebur’u

İbn Abbâs’tan rivayete göre Sukeyn ve Adiyy ibn Sabit (veya Zeyd)’in: “Ey Muhammed, Allah’ın, Musa’dan sonra herhangi bir beşere bir şey indirdiğini bilmiyoruz.” demeleri üzerine Allah Tealâ bu âyet-i kerimeyi indirmiştir.

Advertisements