112

    RevelationCuzPageSurah
    92 595Nisa(4)

١١٢

وَمَنْ يَكْسِبْ خَطيَةً اَوْ اِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِه بَريًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَاِثْمًا مُبينًا

(112) ve mey yeksib hatiy’eten ev ismen sümme yermi bihi berien fe kadihtemele bühtanev ve ismem mübina

kim işlerse bir hata veya günah sonra onu atarsa bir suçsuzun (üzerine) muhakkak yüklenmiştir bir vebal ve açık bir günah

(112) But if any one earns a fault or a sin and throws it on to one that is innocent, he carries (on himself) (both) a falsehood and a flagrant sin.

1. ve men : ve kim
2. yeksib : kazanır
3. hatîeten : kasti işlenen suç, günah
4. ev : veya
5. ismen : günah
6. summe : sonra
7. yermi : atar
8. bi-hî : ona
9. berîen : uzak olan, ilgisi olmayan, suçsuz
10. fe kad : o taktirde olmuş olur
11. ihtemele : yüklenir
12. buhtânen : iftira
13. ve ismen : ve günah
14. mubînen : apaçık, açıkça

وَمَنْ her kimيَكْسِبْ kazanır daخَطِيئَةً bir hataأَوْ veyaإِثْمًا bir günahثُمَّ sonraيَرْمِ بِهِ onu atarsaبَرِيئًا bir suçsuzaفَقَدْ muhakkakاحْتَمَلَ yüklenmiş olurبُهْتَانًا büyük bir iftiraوَإِثْمًا ve bir günahمُبِينًاapaçık


SEBEB-İ NÜZUL

Müfessirlerin cumhuru bu âyet-i kerimenin de yukarda anlılan Tu’me ibn Übenk hadisesi üzerine nazil olan âyetler arasında olduğu görüşündedir. İbn Abbâs, İkrime, İbn Şîrîn, Katâde ve İbn Zeyd bu âyette zikredilen “suçsuz”un da bir yahudi olduğu söylerken Katâde bu yahudinin ismini Zeyd ibnu’s-Sümeyr olarak vermektedir. Ancak cumhurun bu kavli yanında İbn Abbâs’tan Dahhâk kanalıyla gelen bir rivayette bu âyetin nüzulü İfk hadisesi ile ilişkilendirilerek Hz. Aişe hakkında ileri geri konuşup ona zina iftirasında bulunan Abdullah ibn Übeyy ibn Selûl hakkında nazil olduğu da söylenmiştir.  Ancak âyetlerin siyakı, bu âyet-i kerimenin de Tu’me hadisesi hakkında nazil olduğunu te’yid eder tarzdadır.

Advertisements