53

٥٣

وَقُلْ لِعِبَادى يَقُولُواالَّتى هِىَ اَحْسَنُ اِنَّ الشَّيْطَانَ يَنْزَغُ بَيْنَهُمْ اِنَّ الشَّيْطَانَ كَانَ لِلْاِنْسَانِ عَدُوًّا مُبينًا

(53) ve kul li ibadi yekulülleti hiye ahsen inneş şeytane yenzeğu beynehüm inneş şeytane kane lil insani adüvvem mübina
ve kullarıma de en güzel olan şeyi söylesin mutlaka şeytan onların aralarını bozar çünkü şeytan insanın açık bir düşmanıdır

(53) Say to my servants that they should (only) say those things that are best: for Satan doth sow dissensions among them: for Satan is to man an avowed enemy.

1. ve kul : ve de
2. li ibâdî : kullarıma
3. yekûlû : söylesinler
4. elletî : ki onu
5. hiye : o
6. ahsenu : en güzel, en ahsen
7. inne eş şeytâne : muhakkak şeytan
8. yenzegu : arasını bozar, fesat çıkarır
9. beyne-hum : onların araları, aralarında
10. inne eş şeytâne : muhakkak şeytan
11. kâne : oldu
12. li el insâni : insan için, insana
13. aduvven : düşman
14. mubînen : apaçık, açıkça, beyan olunan, açıklanan


SEBEB-İ NÜZUL
Kullarıma söyle: “En güzel olanı söylesinler. Doğrusu şeytan onların aralarını açmak ister. Zira şeytan, insan için apaçık bir düşman olmuştur.

Hz. Ömer ibnu’l-Hattâb hakkında nazil olmuştur. Kâfirlerden bir arap ona sövmüştü. Bunun üzerine Ömer, o adamın üzerine hücuma davranırken Allah Tealâ bu âyet-i kerimeyi indirerek onu affetmesini emretmişti. Bu, Mukatil’den rivayet edilmiştir.

Kelbî ve İbn Abbâs’tan rivayetle Ebu Salih derler ki: Müşrikler Mekke’de gerek sözlü ve gerekse fiilî olarak Rasûlullah (sa)’ın ashabına eziyet ediyorlardı. Gelip Rasûlullah (sa)’a şikâyette bulundular. Hz. Peygamber (sa): “Henüz savaş ile emrolunmadım.” buyurdu ve bunun üzerine Allah Tealâ bu âyet-i kerimeyi indirdi.

Advertisements