107

١٠٧

قُلْ امِنُوا بِه اَوْ لَا تُؤْمِنُوا اِنَّ الَّذينَ اُوتُوا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِه اِذَا يُتْلى عَلَيْهِمْ يَخِرُّونَ لِلْاَذْقَانِ سُجَّدًا

(107) kul aminu bihi ev la tü’minu innellezine utül ilme min kablihi iza yütla aleyhim yehirrune lil ezkani sücceda
de ki ona (ister) inan yahut inanmayın ondan önce kendilerine ilim verilenler kendilerine tilavet edildiği zaman yüzleri üstü secdeye kapanıyorlar

(107) Say: whether ye believe in it or not, it is true that those who were given knowledge beforehand, when it recited to them, fall down on their faces in humble prostration,

1. kul : de
2. âminû : inanın (inandılar)
3. bi-hi : ona
4. ev : veya
5. lâ tu’minû : inanmayın
6. inne ellezîne : muhakkak onlar, o kimseler
7. ûtu : verildi
8. el ilme : ilim
9. min kabli-hi : ondan önce
10. izâ yutlâ : okunduğu zaman
11. aleyhim : onlara
12. yahırrûne : kapanırlar
13. li el ezkâni : çenelerine (çeneleri üstüne)
14. succeden : secde ederek

Advertisements