236

٢٣٦

لَاجُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَالَمْ تَمَسُّوهُنَّ اَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَريضَةًوَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنينَ

(236) la cünaha aleyküm in talaktümün nisae ma lem temessuhünne ev tefridu lehünne feridah ve mettiuhünne alel musii kaderuhu ve alel muktiri kaderuh metaam bil ma’ruf hakkan alel muhsinin

size günah yoktur kadınlara el sürmeden boşarsanız veya bir mehir kesmeden onları müt’alandırın maddi imkanı olan kudretine göre fakir olanda haline göre vermeli meşru bir meta ile (bu) iyilik yapanlarının üzerine bir haktır

(236) There is no blame on you if ye divorce women before consummation or the fixation of their dower but bestow on them (a suitable gift), the wealthy according to his means, and the poor according to his means a gift of a reasonable amount is due from those who wish to do the right things.

1. lâ cunâhe : günah yoktur
2. aleykum : sizin üzerinize, size
3. in tallaktumu : eğer boşarsanız
4. en nisâe : kadın(lar)
5. mâ lem temessû-hunne : henüz kendilerine dokunmadınız
6. ev : veya
7. tefridû : takdirettiniz, tayin ettiniz(farz kıldınız)
8. lehunne : onlar için, onlara
9. farîdâten : takdir edilen (farz kılınan) miktar, mehir
10. ve mettiû-hunne : ve onları metelandırın, faydalandırın
11. alâ el mûsiı : eli geniş olan üzerine (zengin olana)
12. kaderu-hu : muktedir olduğu (kendi kudreti) kadar
13. ve alâ el muktiri : ve dar geçimli olan üzerine (fakir olana)
14. kaderu-hu : muktedir olduğu (kendi kudreti) kadar
15. metâan : meta, mal, fayda
16. bi el ma’rûfi : marufla, örf ve adete uygun olarak
17. hakkan : bir hakk olarak
18. alâ el muhsinîne : muhsinlerin üzerine, muhsinlere

لَاyokturجُنَاحَbir günahعَلَيْكُمْsizeإِنْ طَلَّقْتُمْboşarsanızالنِّسَاءَkadınlarıمَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّkendileriyle temas etmediğiniz أَوْveتَفْرِضُوا لَهُنَّkendilerine tesbit etmediğiniz فَرِيضَةًmehirوَمَتِّعُوهُنَّonları faydalandırsınعَلَى الْمُوسِعِzengin olanقَدَرُهُkendi gücü nisbetinde وَعَلَى الْمُقْتِرِfakir olan da قَدَرُهُkendi gücü nisbetindeمَتَاعًاbir geçimlikleبِالْمَعْرُوفِörfe uygunحَقًّاbu bir haktırعَلَى الْمُحْسِنِينَ ihsan edenler üzerine


SEBEB-İ NÜZUL

Sa’lebî Tefsir’inde zikrediyor: “Kendileriyle zifafa girmediğiniz yahut kendilerine bir mehir kesmediğiniz kadınları boşamışsanız bunda üzerinize bir vebal yoktur.” âyet-i kerimesi Ansar’dan birisi hakkında nazil oldu. O, Hanîfe oğullarından bir kadınla evlenmiş, ona mehir kesmemiş, sonra da zifafa girme­den onu boşamıştı. Bunun üzerine bu âyet-i kerime nazil oldu da Efendimiz “Başındaki şapkanla olsun onu faydalandır.” buyurmuşlar.

Advertisements