127

١٢٧

وَاِذْ يَرْفَعُ اِبْرهيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَاِسْمعيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا اِنَّكَ اَنْتَ السَّميعُ الْعَليمُ

(127) ve iz yerfeu ibrahimül kavaide minel beyti ve ismaiyl rabbena tekabbel minna inneke entes semiul alim

o zaman yükseltiyorlardı İbrahim ve İsmail beytin temellerini Rabbimiz bizden kabul et şüphesiz sen işiten ve bilensin

(127) And remember Abraham and İsmail raised the foundations of the House (with this prayer): “Our Lord! accept (this service) from us: for Thou art the All-Hearing, the All-Knowing.

1. ve iz : ve o zaman, olduğu zaman
2. yerfeu : yükseltir
3. ibrâhîmu : İbrâhîm
4. el kavâide : temeller
5. min el beyti : evden (evin)
6. ve ismâîlu : ve İsmail
7. rabbe-nâ : Rabbimiz
8. tekabbel : kabul buyur
9. min-nâ : bizden
10. inne-ke : muhakkak ki sen, şüphesiz sen
11. ente : sen
12. es semîu : hakkıyla işiten
13. el alîmu : hakkıyla bilen

وَإِذْhaniيَرْفَعُyükseltiyorduإِبْرَاهِيمُibrahimالْقَوَاعِدَtemelleriniمِنْ الْبَيْتِbeytin وَإِسْمَاعِيلُismail ileرَبَّنَاrabbimizتَقَبَّلْkabul buyurمِنَّاbizdenإِنَّكَşüphesiz sensin أَنْتَyalnız senالسَّمِيعُsemi’الْعَلِيمُve alim olan

Advertisements