124

١٢٤

وَاِذِ ابْتَلى اِبْرهيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَاَتَمَّهُنَّ قَالَ اِنّىجَاعِلُكَ لِلنَّاسِ اِمَامًا قَالَ وَمِنْ ذُرِّيَّتى قَالَ لَايَنَالُ عَهْدِى الظَّالِمينَ

(124) ve izibtela ibrahime rabbühu bi kelimatin fe etemmehünne kale inni cailüke lin nasi imamen kale ve min zürriyyeti kale la yenalü ahdiz zalimin

bir zaman imtihan etmişti Rabbi İbrahim’i kelimelerle o da tamamen yerine getirdi dedi gerçekten ben seni insanlar için imam yapacağım dedi (İbrahim) zürriyetimden de nail olamazlar dedi zalimler benim ahdime

(124) And remember that Abraham was tried by his Lord with certain Commands, which he fulfilled: he said: “I will make thee an Imam to the Nations.” He pleaded: “And also (Imams) from my offspring!” He answered: “But my promise is not within the reach of evildoers.”

1. ve iz ibtelâ : ve imtihan etmişti
2. ibrâhîme : İbrâhîm
3. rabbu-hu : onun Rabbi
4. bi kelimâtin : kelimeler ile
5. fe : o zaman
6. etemme-hunne : onları tamamladı
7. kâle : dedi
8. in-nî : muhakkak ki ben
9. câilu-ke :
10. li en nâsi : insanlar için, insanlara
11. imâmen : imam, önder
12. kâle : dedi
13. ve min zurriyyetî : ve benim zürriyetimden, soyumdan
14. kâle : dedi
15. lâ yenâlu : nail olmaz, ulaşamaz
16. ahdî : benim ahdim
17. ez zâlimîne : zalimler

وَإِذْhaniابْتَلَىimtihan etmişإِبْرَاهِيمَibrahim’iرَبُّهُrabbiبِكَلِمَاتٍkelimelerleفَأَتَمَّهُنَّo da onları tamamlamıştı قَالَbuyurdu kiإِنِّيmuhakkak benجَاعِلُكَseni kılacağım لِلنَّاسِinsanlaraإِمَامًاimamقَالَdeyinceوَمِنْ ذُرِّيَّتِيzürriyetimden de قَالَbuyurduلَا يَنَالُulaşmazعَهْدِيahdimالظَّالِمِينَzalimlere

Advertisements