5

٥

فَمَا كَانَ دَعْويهُمْ اِذْ جَاءَهُمْ بَاْسُنَا اِلَّا اَنْ قَالُوا اِنَّا كُنَّا ظَالِمينَ

(5) fe ma kane da’vahüm iz caehüm be’süna illa en kalu inna künna zalimin
devam etmedi davaları onlara azabımız geldiği zaman ancak demeleri (oldu) biz gerçekten zalimlerdik

(5) When (thus) Our punishment Took them, no cry did they utter but this: Indeed we did wrong.

1. fe : o zaman
2. mâ kâne : olmadı
3. dâ’vâ-hum : onların duaları, yalvarmaları
4. iz : o zaman, olduğunda
5. câe-hum : onlara geldi
6. be’su-nâ : azabımız
7. illâ : …den başka
8. en kâlû : söylemeleri, demeleri
9. innâ : gerçekten, muhakkak ki
10. kun-nâ : biz olduk
11. zâlimîne : zalimler

فَمَا كَانَ olmuşturدَعْوَاهُمْ onların yalvarışlarıإِذْ جَاءَهُمْ kendilerine geldiği zamanبَأْسُنَا azabımızإِلَّا ancakأَنْ قَالُوا demeleriإِنَّا biz gerçekten deكُنَّا ظَالِمِينَ zalimlermişiz

Advertisements